2020, ഓഗസ്റ്റ് 29, ശനിയാഴ്‌ച

"അറിവും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കലും" - ഓഷോ


ഒരുവനറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യത്യാസങ്ങളിലൊന്ന് അറിവും (knowledge) അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കലും (knowing) തമ്മിലുള്ളതാണ്.

അറിവ് വില കുറഞ്ഞതും നേടിയെടുക്കാൻ എളുപ്പവുമാണ്. എന്നാൽ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കലാകട്ടെ വിലയേറിയതും അപകട സാധ്യതയുള്ളതും ധൈര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നതുമാണ്. അറിവ് അങ്ങാടിയിൽ ലഭ്യമാണ്. അറിവിന് വേണ്ടി പ്രത്യേക കമ്പോളങ്ങൾ - ഉദാഹരണത്തിന് സർവകലാശാലകളും കോളേജുകളും അവിടെയുണ്ട്. എന്നാൽ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കൽ നിങ്ങൾക്കുള്ളിലല്ലാതെ മറ്റൊരിടത്തും സാധ്യമല്ല. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയെന്നത് നിങ്ങളുടെ പ്രത്യേക സിദ്ധിയാണ്. അതേ സമയം അറിവ് നിങ്ങളുടെ ഓർമയാണ്. ഓർമയെന്നത് മനസിന്റെ പ്രവർത്തിയാണ്. ഏതൊരു കമ്പ്യൂട്ടറിനും അതെളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും. അറിവെല്ലായ്പ്പോഴും കടമെടുക്കപ്പെട്ടതാണ്. അത് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ വിടരുന്ന ഒരു പുഷ്പമല്ല, അത് നിങ്ങളിലേക്കടിച്ചേല്പിക്കപ്പെട്ട പ്ലാസ്റ്റിക് പോലുള്ള എന്തോ ഒന്നാണ്. അറിവിന് വേരുകളില്ല. അത് വളരുകയില്ല. അത് ജഡ വസ്തുക്കളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്. എന്നാൽ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കൽ നിരന്തരമായൊരു വളർച്ചയാണ്. അതൊരു ജൈവ പ്രക്രിയയാണ്. മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കൽ നിങ്ങളുടെ ബോധവുമായി.. അതിന്റെ പരിണാമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതേ സമയം അറിവ് നിങ്ങളുടെ മനസുമായും ഓർമിക്കാനുള്ള അതിന്റെ കഴിവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഈ വാക്കുകൾ - ഇവ രണ്ടും ഒരു പോലെയുള്ളവയാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും. അത് ഈ ലോകത്തിൽ വളരെയധികം ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അറിവ് എളുപ്പത്തിൽ നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയും. നിങ്ങൾക്കത് പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നോ അദ്ധ്യാപകരിൽ നിന്നോ പുരോഹിതരിൽ നിന്നോ നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയും. അറിവ് നേടിയെടുക്കാൻ ആയിരക്കണക്കിന് വഴികളവിടെയുണ്ട്. എന്നാൽ അതൊരു നിർജ്ജീവമായ ശേഖരമാണ്.

ഓർമിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യമിതാണ്: നിങ്ങളുടെ എല്ലാ അറിവുകളും - അവയെത്ര തന്നെ മഹത്തരമായാലും ശരി - അവ നിങ്ങളുടെ അജ്ഞതയ്ക്ക് യാതൊരു മാറ്റവുമുണ്ടാക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ അജ്ഞത അതേപടി നിലനിൽക്കും. അതുണ്ടാക്കുന്ന ഒരേയൊരു വ്യത്യാസം അത് നിങ്ങളുടെ അജ്ഞതയെ മൂടി വയ്ക്കുന്നുവെന്നത് മാത്രമാണ്. നിങ്ങൾ അറിവുള്ളവനായി കഴിഞ്ഞുവെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നടിക്കാൻ കഴിയും. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അന്ധകാരം മാത്രമേയുള്ളൂ. കടമെടുക്കപ്പെട്ട വാക്കുകൾക്ക് പുറകിൽ യാതൊരു അനുഭവ ജ്ഞാനവുമവിടെയില്ല. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കൽ നിങ്ങളുടെ അജ്ഞതയെ അകറ്റുന്നു. അത് ഇരുട്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന വെളിച്ചത്തെ പോലെയാണ്.

സരതുഷ്ട്രൻ: ആത്മ ദർശനത്തിന്റെ പ്രവാചകൻ) എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും.

2020, ഓഗസ്റ്റ് 26, ബുധനാഴ്‌ച

The 8 Different Types of Love


1. Philia — Affectionate Love

ഫിലിയ -റൊമാന്റിക് ആകർഷണങ്ങളില്ലാത്ത പ്രണയമാണ് ഇത് സുഹൃത്തുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സംഭവിക്കുന്നു. രണ്ടുപേരും ഒരേ മൂല്യങ്ങൾ പങ്കിട്ട് പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് - ഇതിനെ സാധാരണയായി “സഹോദരസ്നേഹം” എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: മനസ്സ്

നിങ്ങളുടേതിന് സമാനമായ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ ഏതൊക്കെ ചങ്ങാതിമാരുണ്ടെന്നും നിങ്ങൾക്ക് ആരെയാണ് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുകയെന്നും നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഫിലിയ എങ്ങനെ കാണിക്കാം:

സുഹൃത്തിനോടൊപ്പം ആഴത്തിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടുക. വിശ്വാസയോഗ്യവുമായിരിക്കുക. വിഷമഘട്ടങ്ങളിൽ പിന്തുണയ്ക്കുക.

2. Pragma — Enduring Love

പ്രാഗ്മ - നിരവധി വർഷങ്ങളായി പക്വത പ്രാപിക്കുന്ന ഒരു അതുല്യമായ ബോണ്ടഡ് പ്രണയമാണ് . ഇത് ദമ്പതികൾ തമ്മിലുള്ള ശാശ്വത പ്രണയമാണ്, അത് അവരുടെ ബന്ധത്തിന് തുല്യമായ ശ്രമം നടത്താൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. “പ്രാഗ്മ” യിൽ എത്താൻ പ്രതിബദ്ധതയും അർപ്പണബോധവും ആവശ്യമാണ്. “പ്രണയത്തിലാകുന്നതിന്” പകരം, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പങ്കാളിയുമായി നിങ്ങൾ “പ്രണയത്തിലാണ്”.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: Etheric (ഉപബോധമനസ്സ്)

ഉപബോധമനസ്സ് പങ്കാളികളെ പരസ്പരം നയിക്കുന്നു. ഈ വികാരം അറിയാതെ വന്നു ലക്ഷ്യബോധമുള്ളതായി തോന്നുന്നു.

പ്രാഗ്മ എങ്ങനെ കാണിക്കാം:

ദീർഘകാല ബന്ധങ്ങളുടെ ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുക. നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിയുമായി എന്നെന്നേക്കുമായി ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുക

3. Storge — Familiar Love

സ്റ്റോർജ് -മാതാപിതാക്കളിലും കുട്ടികളിലും മികച്ച സുഹൃത്തുക്കളിലും വേരൂന്നിയ സ്വാഭാവികമായും ഉണ്ടാകുന്ന സ്നേഹമാണ് . ഇത് സ്വീകാര്യതയെയും ആഴത്തിലുള്ള വൈകാരിക ബന്ധത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിച്ച അനന്തമായ സ്നേഹമാണ്. രക്ഷാകർതൃ-ശിശു ബന്ധങ്ങളിൽ ഈ സ്നേഹം എളുപ്പത്തിലും പെട്ടെന്നും വരുന്നു.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: Causal (Memories)

നിങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ മറ്റൊരു വ്യക്തിയുമായുള്ള ദീർഘകാല ബന്ധത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ഓർമ്മകൾ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന്റെ മൂല്യം വർദ്ധിക്കുന്നു.

സ്റ്റോർജ് എങ്ങനെ കാണിക്കാം:

നിങ്ങളുടെ സമയം, സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തിപരമായ സന്തോഷങ്ങൾ ത്യജിക്കുക. ഹാനികരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ക്ഷമിക്കുക. അവിസ്മരണീയവും ഫലപ്രദവുമായ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കിടുക.

4. Eros — Romantic Love

ഇറോസ് - മിക്ക ആളുകളുടെയും സ്വാഭാവിക സഹജവാസനയായി വരുന്ന ഒരു പ്രാഥമിക പ്രണയമാണ് . ശാരീരിക വാത്സല്യത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന വികാരാധീനമായ പ്രണയമാണിത്. ഈ റൊമാന്റിക് സ്വഭാവങ്ങളിൽ ചുംബനം, കെട്ടിപ്പിടിക്കൽ, കൈകൾ പിടിക്കൽ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ഇവയിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നില്ല. ഈ സ്നേഹം മറ്റൊരു വ്യക്തിയുടെ ശാരീരിക ശരീരത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹമാണ്.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: ഫിസിക്കൽ ബോഡി (ഹോർമോണുകൾ)

നിങ്ങളുടെ ഹോർമോണുകൾ നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ തീയെ ഉണർത്തുന്നു, ഒപ്പം ഒരു അഭിനന്ദന പങ്കാളിയുടെ റൊമാന്റിക് പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സംതൃപ്തരായിരിക്കണം.

ഇറോസ് എങ്ങനെ കാണിക്കാം:

ഒരാളുടെ ശാരീരിക ശരീരത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. ആലിംഗനം, ചുംബനം പോലുള്ള ശാരീരിക സ്പർശം. റൊമാന്റിക് വാത്സല്യം.

5. Ludus — Playful Love

ലുഡസ് - ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ ആരംഭ ഘട്ടങ്ങളിൽ (മധുവിധു ഘട്ടം) സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന കുട്ടിയെപ്പോലെയുള്ള, നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയമാണ് . രണ്ടുപേർ തമ്മിലുള്ള കളിയാക്കൽ, കളിയായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ, ചിരി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്നേഹം. ചെറുപ്പക്കാരായ ദമ്പതികളിൽ സാധാരണമാണെങ്കിലും, ഈ പ്രണയത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്ന പ്രായമായ ദമ്പതികൾ കൂടുതൽ പ്രതിഫലദായകമായ ബന്ധം കണ്ടെത്തുന്നു.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: ആസ്ട്രൽ (ഇമോഷൻ)

നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ മടുപ്പ്, ആവേശം, താൽപ്പര്യം, മറ്റൊരു വ്യക്തിയുമായി ഇടപഴകാൻ നിങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നു.

ലുഡസ് എങ്ങനെ കാണിക്കും:

ഉല്ലാസപ്രകടനം നടത്തുക, വിചിത്രമായ സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടുക. ചിരിക്കാനും ആസ്വദിക്കാനും ഒരുമിച്ച് സമയം ചെലവഴിക്കുക. കുട്ടികളെപോലെയുള്ള പെരുമാറ്റം

6. Mania — Obsessive Love

മാനിയ പങ്കാളിയോടുള്ള ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹമാണ്. ഇത് അനാവശ്യമായ അസൂയയിലേക്കോ കൈവശാവകാശത്തിലേക്കോ നയിക്കുന്നു . പരസ്‌പരം സ്‌നേഹത്തിന്റെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയുള്ള ദമ്പതികളിലാണ് ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തിന്റെ മിക്ക കേസുകളും കാണപ്പെടുന്നത്. ഈറോസിന്റെയും ലുഡസിന്റെയും അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് മാനിയയുടെ പ്രധാന കാരണം. ആരോഗ്യകരമായ തലത്തിലുള്ള കളിയും റൊമാന്റിക് പ്രണയവും ഉപയോഗിച്ച്, ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തിന്റെ ദോഷം ഒഴിവാക്കാനാകും. സെല്ഫ് ഇമേജ് കുറവുള്ളവർ ആണ് ഈ കൂട്ടർ

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: Survival instinct

സ്വയം-മൂല്യബോധം കണ്ടെത്തുന്നതിന് അതിജീവന സഹജാവബോധം വ്യക്തിയെ പങ്കാളിയെ അത്യാവശ്യമായി പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

മീഡിയ എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കാം:

പോസ്സസീവ് അയ്യിട്ടുള്ള സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി പ്രേവര്തികുക മറ്റുളവരേക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ സ്വയം കേന്ദ്രീകരിക്കുക. ബന്ധങ്ങളിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുക.

7. Philautia — Self Love

ഫിലൗട്ടിയ. - നിങ്ങളുടെ സ്വയമൂല്യത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ ആവശ്യങ്ങൾ അവഗണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആരോഗ്യകരമായ സ്നേഹരൂപമാണ് നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സ്വയം സ്നേഹം ആരംഭിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾക്ക് ഇല്ലാത്തത് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അതിരുകളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വെല്ലുവിളിയാണ്.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: ആത്മാവ്

നിങ്ങളുടെ ആവശ്യമായ ആവശ്യങ്ങളും ശാരീരികവും വൈകാരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യം പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് നിങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നു.

ഫിലൗട്ടിയ എങ്ങനെ കാണിക്കും:

നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുക. ഒരു രക്ഷകർത്താവ് ഒരു കുട്ടിയെ പരിപാലിക്കുന്നതുപോലെ സ്വയം പരിപാലിക്കുക. നിങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് ചുറ്റും സമയം ചെലവഴിക്കുക.

8. Agape — Selfless Love

അഗാപെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്നേഹമാണ്. പ്രതിഫലമായി ഒന്നും ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ ഇത് നൽകിയിരിക്കുന്നു. വിനാശകരമായ സാഹചര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ഏത് സാഹചര്യത്തിലും സ്നേഹം പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള തീരുമാനമാണ് അഗാപെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. അഗാപെ ഒരു ശാരീരിക പ്രവർത്തിയല്ല, അതൊരു വികാരമാണ്, എന്നാൽ സ്വയം നിരീക്ഷണം ഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനാൽ സ്വയം സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് അഗാപെ നേടാൻ കഴിയും.

ലവ് കാറ്റലിസ്റ്റ്: Spirit

നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് നിങ്ങളേക്കാൾ വലിയ ഉദ്ദേശ്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരോട് ദയ കാണിക്കാൻ ഇത് നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

അഗാപെ എങ്ങനെ കാണിക്കാം:

മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായി നിങ്ങളുടെ ജീവിതം സമർപ്പിക്കുക. മനുഷ്യരാശിയുടെ നന്മയ്ക്കായി നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായിരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ സമയവും ദാനധർമ്മവും ആവശ്യമുള്ള ഒരാൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.

2020, ഓഗസ്റ്റ് 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

പുരോഹിതന്മാർ.. മതങ്ങൾ.. -ഓഷോ


ഒരു പുരാതന കഥ: ഒരു യുവ പിശാച് തന്റെ യജമാനന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്നു. വിറയലോടെയും ആവേശത്തോടെയും അവൻ പഴയ പിശാചിനോട് പറയുന്നു, "എന്തെങ്കിലുമുടൻ ചെയ്യണം, കാരണം ഭൂമിയിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ സത്യം കണ്ടെത്തി! ആളുകൾ സത്യമറിയുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജോലിയ്ക്കെന്ത് സംഭവിക്കും?" വൃദ്ധൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കുക, വിഷമിക്കേണ്ട. ഞങ്ങളെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ആളുകൾ അവിടെ എത്തി." പക്ഷേ, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "ഞാനിപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് വരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു പിശാചിനെ ഞാനവിടെ കണ്ടില്ല." വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "പുരോഹിതന്മാർ എന്റെ ജനമാണ്. സത്യം കണ്ടെത്തിയ ആളെ അവർ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോളവർ ആ മനുഷ്യനും ജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള മദ്ധ്യസ്ഥനാണ്."

അവർ ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിയുകയും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളെഴുതുകയും ചെയ്യും. അവർ എല്ലാം വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും വികൃതമാക്കുകയും ചെയ്യും. ആരാധന നടത്താൻ അവർ ജനങ്ങളോടാവശ്യപ്പെടും. ഈ വിവാദങ്ങളിലെല്ലാം സത്യം നഷ്ടപ്പെടും. അത് ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.

മതത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാർ മതത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളല്ല. അവരതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുക്കളാണ്. കാരണം മതത്തിനൊരു മധ്യസ്ഥനെ ആവശ്യമില്ല: നിങ്ങളും പ്രപഞ്ചവും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ബന്ധമുണ്ട്. നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാഷ പഠിക്കുക മാത്രമാണ്. മനുഷ്യ ഭാഷ നിങ്ങൾക്കറിയാം. പക്ഷേ ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാഷയല്ല. പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു ഭാഷ മാത്രമേ അറിയൂ. അതാണ് നിശബ്ദത. നിങ്ങൾക്കും നിശബ്ദത പാലിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ സത്യം മനസിലാക്കാൻ കഴിയും. ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥവും അതിന്റെ പ്രാധാന്യവും നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിയും. നിങ്ങൾക്കായി സത്യം വ്യാഖ്യാനിക്കാനാരുമില്ല. എല്ലാവരും തനിക്കായി സത്യം കണ്ടെത്തണം. നിങ്ങൾക്കായി ഇത് ചെയ്യാനാർക്കും കഴിയില്ല. എന്നാൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി പുരോഹിതന്മാർ ചെയ്യുന്നതിതാണ്. അവ നിങ്ങൾക്കും പ്രപഞ്ചത്തിനുമിടയിലുള്ളൊരു മതിൽ പോലെ നിൽക്കുന്നു.

ആളുകൾ യാഥാർത്ഥ്യവുമായി അടുക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ ആരും അവരെ നയിക്കാതെ നല്ലതും ചീത്തയും ആരും പറയാതെ ആരും പിന്തുടരാൻ ഒരു പദ്ധതിയും നൽകാതെ ദശലക്ഷക്കണക്കിനാളുകൾക്ക് പ്രപഞ്ചത്തെ മനസിലാക്കാൻ കഴിയും. കാരണം നമ്മുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതം പ്രപഞ്ചത്തിലെ സർവ വ്യാപിയായ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഞങ്ങൾ അപരിചിതരല്ല. മറ്റൊരു സ്ഥലത്തു നിന്നല്ല വന്നത്. നാം പ്രപഞ്ചത്തിനുള്ളിൽ വളരുന്നു. നമ്മളതിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ഭാഗമാണ്. വാക്കുകളിൽ പറയാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കാൻ നാം മിണ്ടാതിരിക്കണം. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സംഗീതം, അതിന്റെ വലിയ സെർവർ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിരന്തരമായ വിരുന്ന്.. ഇവ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ തുളച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പരിവർത്തനം സംഭവിക്കും. മത വിശ്വാസിയാകാനുള്ള ഒരേയൊരു മാർഗമാണിത്. മനുഷ്യ നിർമിത പള്ളികളിലേക്ക് പോകുകയല്ല.. മനുഷ്യ നിർമിത മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കുന്നതിലൂടെയല്ല.

പുരോഹിതന്മാർ തങ്ങളുടെ തിരുവെഴുത്തുകൾ ദൈവമെഴുതിയതാണെന്ന് നടിച്ചു. ഇതൊരു മണ്ടത്തരം മാത്രമാണ്. ആ തിരുവെഴുത്തുകൾ നോക്കൂ: അവയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഒപ്പ് നിങ്ങൾ കാണില്ല. എല്ലാ ബൈബിളും മനുഷ്യനെഴുതിയ യഥാർത്ഥ തെളിവുകൾ നൽകുന്നു. വിഡ്ഢികൾ.. പ്രാകൃത മനുഷ്യർ.

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മനുഷ്യ നിർമിതമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിമകൾ മനുഷ്യ നിർമിതമാണ്. ക്ഷേത്രങ്ങളും പള്ളികളും മനുഷ്യ നിർമിതമാണ്. പക്ഷേ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി കണ്ടീഷനിംഗ് അവർക്ക് ഒരുതരം പവിത്രതയും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ വിശുദ്ധമോ ദിവ്യമോ ഒന്നുമില്ല.

പുരോഹിതൻ മറ്റാരെക്കാളും മനുഷ്യനെ വഞ്ചിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ ജോലിയാണിത്. വേശ്യകളുടെ തൊഴിലിനേക്കാൾ മോശമാണ്. കുറഞ്ഞത് ഒരു വേശ്യയെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലമായി എന്തെങ്കിലും തരും. പുരോഹിതൻ ചൂടുള്ള വായു മാത്രമേ നൽകുന്നുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിനൊന്നുമില്ല.

ഇതെല്ലാം അങ്ങനെയല്ല. ഒരു വ്യക്തി സത്യത്തിലെത്തുമ്പോഴെല്ലാം ഈ പുരോഹിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തിനെതിരായി. വ്യക്തമായും അവരങ്ങനെയായിരിക്കണം. കാരണം അവന്റെ സത്യം ജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ലോകത്തിലെ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പുരോഹിതന്മാർ തൊഴിൽ രഹിതരാകും. അവരുടെ തൊഴിൽ തികച്ചും ഉത്പാദനക്ഷമമല്ല. അവ പരാന്ന ഭോജികളാണ്. രക്തം കുടിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ തുടരുന്നു.

കുഞ്ഞ് ജനിച്ച നിമിഷം മുതൽ ശവക്കുഴിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് വരെ പുരോഹിതൻ അവനെ ചൂഷണം ചെയ്യാനുള്ള വഴികൾ കണ്ടെത്തുന്നത് തുടരുന്നു. പുരോഹിതരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് മതം മോചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു വരെ ലോകം കപട മതങ്ങളാൽ മാത്രം വസിക്കപ്പെടും. ഒരിക്കലും മതത്തിന്റെ ലോകമായിരിക്കില്ല. മതമുള്ള ഒരു ലോകത്തെ വിഷമിപ്പിക്കാനാവില്ല. മതമുള്ള ലോകം നിരന്തരം ആഘോഷവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞതായിരിക്കണം. മതമുള്ള മനുഷ്യൻ ശുദ്ധമായ സന്തോഷമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അവന്റെ ഹൃദയം പാട്ടുകൾ നിറഞ്ഞതാണ്. അവന്റെ മുഴുവൻ സത്തയും ഏത് നിമിഷവും നൃത്തം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണ്.

എന്നാൽ പുരോഹിതൻ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് സത്യം മറച്ചു. അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഇത് ഇതിനകം കണ്ടെത്തി, നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം. ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളെയും അപലപിച്ചതിനാലാണ് പുരോഹിതൻ ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചത്. മറ്റ് ലോകത്തിന്റെ ആനന്ദങ്ങളെ അഭിനന്ദിക്കാൻ വേണ്ടി ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളെയും അദ്ദേഹം അപലപിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ലോകം അവന്റെ മിഥ്യയാണ്. തന്റെ പുരാണ സങ്കൽപത്തിനായി ആളുകൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ത്യജിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏതൊരാളുടെയും അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടെത്തുന്ന ഏതൊരാളുടെയും ശത്രുക്കളാണ് പുരോഹിതന്മാർ. നിങ്ങൾ സത്യത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കുന്തോറും പുരോഹിതൻ നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ ശത്രുത പുലർത്തുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഉപഭോക്താക്കളെ ചിതറിക്കുന്നു. നിങ്ങളവന്റെ ബിസിനസ് തടസപ്പെടുത്തുന്നു.

പുരോഹിതനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മതമൊരു കച്ചവടമാണ്. പുരോഹിതന്മാർ വാദിക്കുന്നതിൽ വളരെ കാര്യക്ഷമരാണ്. അവർ അവരുടെ വാദഗതികൾ പരിഷ്കരിച്ചു. അവർക്ക് മറ്റ് മാർഗമില്ല. അവർ വാദിക്കുന്നു. അവർക്ക് നിങ്ങളെ വ്യതിചലിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അവർക്ക് നിങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. നിങ്ങൾക്ക് സത്യമറിയില്ല. അവർക്കും സത്യമറിയില്ല. പക്ഷേ അവർക്ക് വാദവും സങ്കീർണതയുമറിയാം. അവരാഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യാൻ നിങ്ങളുടെ മനസിനെ പ്രേരിപ്പിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയും. എല്ലാ പുരോഹിതന്മാരും സോഫിസ്റ്റുകളുടെ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു. തുറന്ന സോഫിസ്ട്രി ഒരു വേശ്യയാണ്. ചർച്ച ഒന്നും തെളിയിക്കുന്നില്ല. ഒരു മികച്ച വാദം, അവരെ പരാജയപ്പെടുത്താം. നിങ്ങൾക്ക് ആ അനുഭവമില്ലെങ്കിൽ വാദങ്ങളിലേക്കും സോഫിസ്ട്രിയിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്. കാരണം ആ അനുഭവം കൂടാതെ നിങ്ങളുടെ മനസിന് ശരിയല്ലാത്തൊരു വാദത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടാൻ കഴിയും. ആദ്യം അനുഭവം നേടുക. തുടർന്ന് നിങ്ങൾ യുക്തിയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. കാരണം ഒരു വാദത്തിനും നിങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിന് സ്വയം വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു ഗുണമുണ്ട്.

പുരോഹിതന്മാർ വളരെ വിനീതരാണെന്ന് നടിക്കുന്നു. പക്ഷേ അവർ വളരെ പ്രതികാരമാണ്. നിങ്ങൾക്കിത് ലോകമെമ്പാടും കാണാൻ കഴിയും. പുരോഹിതന്മാർ ഒരു കാര്യം മാത്രമേ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ..യുദ്ധം പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ. മത യുദ്ധങ്ങൾ.. അവരതിനെ ജിഹാദ് അല്ലെങ്കിൽ കുരിശു യുദ്ധമെന്ന് വിളിക്കുന്നു. മറ്റാരേക്കാളും കൂടുതലാളുകളെ അവർ കൊന്നിട്ടുണ്ട്.. മതത്തിന്റെ പേരിൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ, സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ. അവരുടെ വിനയം കാപട്യമാണ്. അവരുടെ പ്രതികാരം എല്ലാവർക്കുമറിയാം. ആയിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങളായി അവർ മനുഷ്യ ഐക്യം നശിപ്പിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യരാശിയെല്ലാം ഒന്നാണ്. എന്നാൽ പുരോഹിതന്മാർ ഈ ഐക്യം നടക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. കാരണം മനുഷ്യരാശിയെല്ലാം ഒന്നാണെങ്കിൽ.. ആട്രിബ്യൂട്ടുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരാൾ ക്രിസ്ത്യാനിയും മറ്റൊന്ന് ജൂതനും മറ്റൊന്ന് ഹിന്ദുവും മുഹമ്മദീയനുമാണെങ്കിൽ പുരോഹിതന്മാർ പാപ്പരാകും. അവർക്ക് ലാഭകരമായ ഒരു തൊഴിലുണ്ട്. അവർ വിവിധ മതങ്ങൾക്കിടയിൽ കുഴപ്പവും ആശയക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവരുമായി ബന്ധപ്പെടരുത്! അവരുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിലൂടെ പോലും നിങ്ങൾ രോഗ ബാധിതനാകുന്നു. അവർക്ക് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മോശവും വൃത്തികെട്ടതുമായ തൊഴിലുണ്ട്.

എല്ലാ രക്ഷകരും മനുഷ്യർക്ക് വ്യത്യസ്ത ബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. വാസ്തവത്തിൽ മറ്റൊരാളെ സംരക്ഷിക്കാനാർക്കും കഴിയില്ല. ഒരാൾക്ക് സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും. എന്നാൽ "ഞാൻ രക്ഷകനാണ്, എന്നിൽ വിശ്വസിക്കൂ, ഞാൻ നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും; ഞാൻ രക്ഷകനാണ്, ഏക യഥാർത്ഥ രക്ഷകൻ" എന്ന ഭാവം അടിമത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ ബന്ദികൾ ആത്മീയരാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളവരെ കാണാത്തത്. അല്ലെങ്കിൽ, "ഞാൻ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി" അല്ലെങ്കിൽ "ഞാൻ ഒരു ഹിന്ദു" എന്ന് പറയുമ്പോൾ നിങ്ങളെന്താണർത്ഥമാക്കുന്നത്?.. അതോ "ഞാൻ ഒരു ബുദ്ധമതക്കാരനോ"? ഇതിനർത്ഥം, "ഗൗതമ ബുദ്ധൻ എന്റെ രക്ഷകനായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു"; "യേശുക്രിസ്തു വന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാനായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്." അതിനാൽ നിങ്ങൾ സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇത് മാറ്റാനുള്ള ഒരേയൊരു മാർഗമാണ്. ഈ രക്ഷകരെല്ലാം ജനങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി അടിമത്തം സൃഷ്ടിച്ചു. മരിച്ചു പോയ രക്ഷകരെ പുരോഹിതന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ പുരോഹിതന്മാർ തന്നെ തടവിലാണ്. പക്ഷേ കുറഞ്ഞത് ഈ അടിമത്തം അവർക്ക് ലാഭകരമാണ്. തടവിലുള്ള മറ്റുള്ളവർ കാത്തിരിക്കുന്ന സമയം പാഴാക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ഒരിക്കലും വരാത്ത ഗോഡോട്ടിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.

എല്ലാ മതവും മനുഷ്യന്റെ അന്തസ് നശിപ്പിക്കുകയും അവനെ പാപിയെന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യനെ ബഹുമാനിക്കുകയും അവനെ കൂടുതൽ സുന്ദരനും നീതിമാനുമാക്കുകയും മനുഷ്യനെ ഭൂമിയിൽ ഒരു ദൈവമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനു പകരം അവർ മനുഷ്യരാശിയെയെല്ലാം പാപികളുടെ ഒരു സമൂഹമാക്കി മാറ്റി. നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്, "പാപികളേ, മുട്ടു കുത്തി നിൽക്കുക." അവർ ഈ ആരാധനയെ വിളിക്കുന്നു. അവർ ഈ പ്രാർത്ഥനയെ വിളിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മ ഹത്യയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ഇതിനർത്ഥം സ്വയം നശിപ്പിക്കുകയും ഒരാളുടെ മാനുഷിക അന്തസും ബഹുമാനവും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്.

ലോകത്തിലെ പരിണാമത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പ്രകടനമാണ് നിങ്ങൾ. പ്രപഞ്ചം നിങ്ങൾക്കായി പ്രത്യാശിക്കുകയും അതിന്റെ ഉയർന്ന ആഗ്രഹം നിങ്ങളെത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്വപ്നം ഒരു സൂപ്പർമാനാകുക എന്നതാണ്.

ഇത്രയധികം പള്ളികൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ, സിനഗോഗുകൾ എന്നിവയുടെ ആവശ്യകത എന്താണ്? ഈ ലോകം മുഴുവൻ, പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രമല്ലേ? രാത്രിയിലെ നക്ഷത്ര നിബിഡമായ ആകാശം, സൂര്യപ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദിവസം, പക്ഷികൾ പാടുന്നു, പൂക്കുന്ന പൂക്കൾ, ഇതിനേക്കാൾ മികച്ച സൗന്ദര്യം നിങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഇതാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വിശാലത.. നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം. ഒരു സഭയ്ക്കുള്ളിലെ തെറ്റായ പ്രത്യയ ശാസ്ത്രങ്ങളാൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങളൊരു തടവുകാരനല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ഈ പ്രപഞ്ചങ്ങളെല്ലാം ദൈവാലയമാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതെല്ലാം ദൈവത്വമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.

എല്ലാം പവിത്രമാണ്. അശുദ്ധമായ ഒന്നുമില്ല. പുരോഹിതന്മാരാണ് ദ്വൈതത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധനും അശുദ്ധനും തമ്മിലുള്ള ദ്വൈതത നിങ്ങളുടെയുള്ളിൽ ഒരു ദ്വൈതത ഉളവാക്കി.. ശരീരവും ആത്മാവും തമ്മിലുള്ള ദ്വൈതത. ഈ ഉത്പാദനം ഒരു മാനവികതയെ സ്കീസോഫ്രെനിക് ആക്കി. എല്ലാവർക്കും വ്യക്തിത്വ വിടവുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഒന്നായിത്തീരുന്നതു വരെ ആഴത്തിലുള്ള ഐക്യം.. സ്വർഗീയ സംഗീതം കേൾക്കില്ല. ഈ ലോകം മോശമല്ല. ലോകം സജീവമാണെന്നതിന്റെ ഏക തെളിവാണ്. ജീവനോടെ മാത്രമല്ല, ബോധപൂർവമായും: ബോധം മാത്രമല്ല, തുടർച്ചയും.. ഇത് സർഗാത്മകമാണ്.

ആറു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ദൈവം ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഏഴാം ദിവസം - ഞായറാഴ്ച - വിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികൾ പറയുന്നു. അവന്റെ തിങ്കളാഴ്ച ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല! ഈ ലോകം, അനന്തമായ ഈ വിശാലമായ പ്രപഞ്ചം സർഗാത്മകതയുടെ നിരന്തരമായ പ്രക്രിയയാണ്. അതിപ്പോഴും സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആറ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ സൃഷ്ടി പൂർത്തിയായിയെന്ന് ആരാണ് പറയുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണിത് ആറ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പൂർത്തിയാക്കേണ്ടത്? ഒന്നും തികഞ്ഞതായി തോന്നുന്നില്ല. എല്ലാം വളരുകയാണ്: മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധി വളരുകയാണ്; മനുഷ്യ വിജ്ഞാനം വളരുകയാണ്. ആ ആറ് ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവം സരത്തുസ്ട്രയെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല, ഗുട്ടാം ബുദ്ധനെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല, യേശുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല. പരിണാമത്തിന്റെ ഉയർന്ന ഘട്ടങ്ങളാണിവ.

നിങ്ങളൊരു പാലം മാത്രമാണ്. നിങ്ങളൊരു സത്തയല്ല, നിങ്ങൾ ആകുകയാണ്. മനുഷ്യൻ ഒന്നാണെന്നത് വളരെ യുക്തിസഹവും യഥാർത്ഥത്തിൽ സത്യവുമാണ്. പരിപൂർണമായ എല്ലാം മരിക്കുന്നു. കാരണം അത് മേലിൽ വളരാൻ കഴിയില്ല. അത് സ്വയം നശിക്കുകയും പൂർണമായും നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ജീവിതം ഒന്നായിരിക്കണം, ഒന്നല്ല. അത് പുരോഗമിക്കുന്നത് തുടരണം. അത് ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി ആകാശം കടന്ന് ഒരു കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് നീങ്ങണം. ദൈവം ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം ദുരിതങ്ങൾ? പിന്നെയെന്തിനാണ് ആളുകൾ പട്ടിണി കിടക്കുന്നത്? താൻ സൃഷ്ടിച്ച ലോകത്തെ ദൈവം മറന്നോ? ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിൽ അവനതിന് ഉത്തരവാദിയാണ്: എല്ലാ പാപികൾക്കും ഉത്തരവാദി, എല്ലാ കുറ്റവാളികൾക്കും ഉത്തരവാദി. കാരണം അവൻ പാപത്തിന്റെ വിത്തും കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ വിത്തും സൃഷ്ടിച്ചു. അല്ലെങ്കിലിവ എവിടെ നിന്ന് വന്നു? അവൻ മാത്രമാണ് സ്രഷ്ടാവ്.

ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരാളെ കൊന്നാൽ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹം സൃഷ്ടിച്ചതാരാണ്? ഒരാൾ ബലാത്സംഗം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ ബലാത്സംഗത്തിനുള്ള പ്രേരണ ആരാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്? അപ്പോൾ ആണവായുധങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദി ആരാണ്? അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറിനും രണ്ടാം ലോക മഹാ യുദ്ധത്തിനും ഉത്തരവാദികളാരാണ്? രണ്ടാം ലോക മഹാ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പത് ദശലക്ഷം ആളുകളുടെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദികളാരാണ്? മൂന്നാം ലോക മഹാ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുകയും ഈ മനോഹരമായ ഗ്രഹത്തിലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ ആരാണ് ഉത്തരവാദികൾ? ദൈവം തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമേറ്റെടുക്കണം. അവൻ സ്രഷ്ടാവാണെങ്കിൽ അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നവനായിരിക്കണം. അത് വ്യക്തമായ നിഗമനമാണ്.

വിഡ്ഢികളിപ്പോഴും ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. അവർ തീർച്ചയായും നിർഭയരാണ്! അവരുടെ ആരാധനയിൽ നിർഭയതയുടെ ഒരു വലിയ കാര്യമുണ്ട്. സ്വന്തം സൃഷ്ടികളായ ആദാമിനെയും ഹവ്വായെയും ജ്ഞാനികളായി മാറുന്നതിനും നിത്യജീവൻ നേടുന്നതിനും തടയുന്ന ഒരു ദൈവത്തെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്. പുരോഹിതന്മാർ ഇപ്പോഴും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. ആളുകൾ പുരോഹിതന്മാരെ അന്ധമായി പിന്തുടരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ മറ്റേതൊരു നാമത്തേക്കാളും കൂടുതലാളുകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു. വിചിത്രമായ ദൈവം, വിചിത്രമായ സ്രഷ്ടാവ്; മനുഷ്യരെ കൊന്ന് മനുഷ്യരെ നശിപ്പിക്കുന്നവരുടെ വിചിത്രമായ പ്രതിനിധികൾ! മത പുരോഹിതന്മാരെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ.. അവരുടെ പഠിപ്പിക്കലുകളെല്ലാം തുർക്കിഷ് ആണ്. ദൈവം ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണെന്നത് വിചിത്രമാണ്. ഈ വൈരുദ്ധ്യം നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലേ? ദൈവം ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണെങ്കിൽ ലോകം വിടുകയെന്നാൽ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നാണർത്ഥം. എല്ലാ മതങ്ങളും ദൈവത്തിനെതിരാണെന്ന് ജോർജ്ജ് ഗുർജ്ജിഫ് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് "ലോകം വിടുക" എന്നതാണ്. പാവപ്പെട്ട ദൈവം ആറ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവന്റെ തിങ്കളാഴ്ച ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ അവൻ ക്ഷീണിതനാണ്! അതിനു ശേഷം ഒരു സ്ഥലവും കണ്ടെത്തിയില്ല. ഒരുപക്ഷേ അവൻ പൂർണമായും ക്ഷീണിതനായിരിക്കാം. ഞായറാഴ്ച അവനുറങ്ങിപ്പോയി. പിന്നെയൊരിക്കലും ഉണർന്നിട്ടില്ല! എന്നിട്ട് ഈ പുരോഹിതന്മാർ പഠിപ്പിക്കുന്നത് തുടരുന്നു: ലോകം വിടുക. ലോകം വിടുകയെന്നാൽ ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നാണർത്ഥം. കാരണം ഈ ലോകം അവന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്.

ഈ ആളുകൾ സ്വയം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നില്ല. മതങ്ങളുടെ ഈ പരിഷ്കരണത്തിന്റെ അനുയായികളെ നോക്കൂ: പോയി ജെയിന്റെ സന്യാസിമാരെ കാണുക! അവരുടെ കണ്ണുകൾ ബുദ്ധി കാണിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ മുഖം പ്രകാശവും മഹത്വവും പ്രകാശിക്കുന്നില്ല. അവർ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുന്നു: ഇതാണ് അവരുടെ വഴി. നിങ്ങൾ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് മനോഹരമായ പുഷ്പമാകാൻ കഴിയില്ല.

എല്ലാ മതങ്ങളും... മാർപാപ്പയെ നോക്കൂ: അദ്ദേഹത്തിനെന്തെങ്കിലും ദൈവത്വമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടോ? അതിന് ദൈവത്വത്തിന്റെ പ്രഭാ വലയമുണ്ടോ? മാർപ്പാപ്പ സ്വവർഗാനുരാഗിയായിരുന്നു. സ്വവർഗ രതി ദിവ്യമാണോ? ഒരുപക്ഷേ! കാരണം ക്രിസ്തീയ ത്രിത്വവും ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യരാണെന്ന് തോന്നുന്നു: പിതാവിന്റെ ദൈവം, പുത്രന്റെ ദൈവം, പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന വിചിത്ര ജീവികൾ.. അവരിലൊരു സ്ത്രീ പോലുമില്ല!

മാന്ത്രികനെന്ന നിലയിൽ പോപ്പ് ചരിത്രപരമായി ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളെ ജീവനോടെ ചുട്ടു കൊന്നു. ഒരു സ്ത്രീ മന്ത്രവാദി എന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡമെന്തായിരുന്നു? ഇന്ന് മന്ത്രവാദിനിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വാർത്തകളൊന്നുമില്ല. അവർ പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു! ഒരു മാനദണ്ഡവുമില്ല: ഏതൊരു മനുഷ്യനും മാർപാപ്പയെ അറിയിക്കാൻ കഴിയും. മാർപാപ്പ ഒരു പ്രത്യേക കോടതിയെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു: അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്ത്രീ മന്ത്രവാദിയാണെന്ന് തോന്നിയ ഒരു ഊഹക്കച്ചവടം മതിയായിരുന്നു. ഓരോ മനുഷ്യനും അതിനർഹനാണ്. ഒരു കാരണവും അഭ്യർത്ഥിച്ചിട്ടില്ല. യുവതിയെ ഉടൻ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ദിവസങ്ങളോളം കഠിനമായ പീഡനത്തിന് വിധേയരാക്കുകയും ചെയ്തു. പീഡിപ്പിക്കാനുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ അവർ കണ്ടുപിടിച്ചു. ഒടുവിൽ പീഡനത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഏക മാർഗം ഏറ്റു പറയുകയെന്നതായിരുന്നു. കാരണം താനൊരു മന്ത്രവാദിയാണെന്ന് സ്ത്രീക്ക് ഏറ്റു പറയേണ്ടി വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറ്റ സമ്മതം മാത്രമാണ് മാനദണ്ഡം! നിങ്ങളെല്ലാവരെയും മതിയായ രീതിയിൽ പീഡിപ്പിക്കുകയും കുറ്റ സമ്മതം നടത്തുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു മാർഗവുമില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കാരിൽ നിന്നും കുറ്റ സമ്മതം നടത്താം. ആ പ്രത്യേക കോടതി അദ്ദേഹത്തോടെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു: അവനൊരു മന്ത്രവാദിയാണെന്നും പിശാചുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടുവെന്നും. ഒരു പിശാചുമില്ല, പക്ഷേ സ്ത്രീക്ക് കോടതിയിലിത് പറയേണ്ടി വന്നു. അല്ലെങ്കിൽ പീഡനം വീണ്ടുമാരംഭിക്കുമായിരുന്നു. താനൊരു മന്ത്രവാദിയാണെന്നും പിശാചുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടുവെന്നും കോടതിയിൽ സമ്മതിച്ചപ്പോൾ കോടതി സംതൃപ്തനായി. മറ്റ് തെളിവുകളുടെ ആവശ്യമില്ല. വിധി ലളിതമായിരുന്നു: പിശാചിനൊപ്പം ഉറങ്ങുന്നതിന്റെ അനന്തര ഫലങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും കാണാൻ നഗരത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ത്രീയെ ജീവനോടെ ചുട്ടു കൊല്ലേണ്ടി വന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളെ ജീവനോടെ ചുട്ടു കൊന്നു. ഈ പോപ്പുകളാണതിന് ഉത്തരവാദികൾ.

ഈ പോപ്പുകൾ സന്തോഷത്തിന്റെയും സർഗാത്മകതയുടെയും നിശബ്ദതയുടെയും അടയാളങ്ങളൊന്നും കാണിക്കുന്നില്ല. അതെ, അവർ മണ്ടത്തരങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു: അവർ ഭൂമിയെ ചുംബിക്കുന്നു. പോളിഷ് പോപ്പ് ഇവിടെയെത്തിയപ്പോൾ ദില്ലി വിമാന താവളത്തിൽ അദ്ദേഹം ചുംബിച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ആസ്വദിച്ച ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ ആദ്യ രുചിയാണിത്, കാരണം ഇവിടെ ഭൂമി മുഴുവൻ വിശാലമായ പശുക്കൾ നിറഞ്ഞതാണ്: പവിത്രമായ പശുക്കൾ!" എന്നാൽ നിലത്ത് ചുംബിക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങളുടെ വിഡ്ഢിത്തം മാത്രമാണ് നിങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, മറ്റൊന്നുമല്ല. തങ്ങളെ രക്ഷിക്കുകയും ഉണർത്തുകയും മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നവർ കാണിക്കണം. എന്നാലിതങ്ങനെയല്ല. അവർ കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടിമത്തത്തിലാണ്. അവർ നടിക്കുന്നു: അവർ തങ്ങളെ ഇടയന്മാരെന്ന് വിളിക്കുന്നു. പക്ഷേ അവർ ആടുകളുടെ ജനസംഖ്യയിൽ പെടുന്നു. കാരണം അവർക്ക് ലളിതമായ ഒരു വസ്തുത അറിയില്ല. ഭാവിയിലേക്ക് ധാരാളം പാലങ്ങളുണ്ട്. മനുഷ്യന് ധാരാളം ശക്തികളുണ്ട്. അവന് പലതരം പുതിയ മനുഷ്യരാകാൻ കഴിയും. ഈ വൈവിധ്യം നിലനിർത്താനും ഭൂമിയിൽ ജീവൻ പകരുന്ന സൗന്ദര്യത്തെ നിലനിർത്താനും. ലോകത്തിലെ ഓരോ പുതിയ മനുഷ്യനും ഒരു അദ്വിതീയ ജീവിയാകേണ്ടത് നമുക്കാവശ്യമാണ്. എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാണെങ്കിൽ ജീവിതം വിരസമായിത്തീരുന്നു.

പുരോഹിതന്മാർ മനുഷ്യന്റെ വളർച്ചയെ തടസപ്പെടുത്തുകയും തുറന്ന വായുവിൽ ഒരു തരത്തിലും പറക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുകയും ചെയ്തു. അവരനുവദിച്ചില്ല, സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിച്ചില്ല. നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് സമ്പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ളൊരു വഴി കണ്ടെത്തുക. എല്ലാത്തരം മാനസികവും ആത്മീയവുമായ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. തുടർന്ന് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം രക്ഷകനാകും. പഴയ കാല രക്ഷകരേക്കാൾ നിങ്ങൾ വളരെ ശ്രേഷ്ഠരായിരിക്കും.

2020, ഓഗസ്റ്റ് 6, വ്യാഴാഴ്‌ച

മരണം അത് ജീവിതത്തിൽ അനിവാര്യമാണ്.


മരണം അത് ജീവിതത്തിൽ അനിവാര്യമാണ്. അത് അനിർവ്വചനീയമാണ്. മഹാത്മക്കളെല്ലാം മരണത്തെ ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കി ജീവിച്ചവരാണ്.

ഈ നിമിഷം മാത്രമേ മനുഷ്യന് വിധിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അത് തിരിച്ചറിയാതെ ഭാവിയിൽ കണ്ണുംനട്ട് ഈ നിമിഷത്തിന്റെ മനോഹാരിത നശിപ്പിക്കുന്ന മണ്ടൻമാരാണ് മനുഷ്യ വർഗ്ഗം.

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ജീവന്റെയും അടിസ്ഥാനം ബോധം ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവനാണ്, യഥാർത്ഥത്തിൽ, മരണത്തിന് മുമ്പ് സംതൃപ്തിയോടെ ജീവിക്കുന്നത്.

ജീവിതം ഭൗതികമാണെന്ന് കരുതുന്നത് തികച്ചും അജ്ഞതയാണ്. ജീവിതം ഭൗതികമായാൽ മരണം വരെ ഭയന്ന് ജീവിക്കേണ്ട ഗതികേട് മനുഷ്യന് വന്നു ചേരും.

ഞാൻ ആത്മാവ് (ബോധം) ആണെന്ന് ഉറയ്ക്കുന്നവനിൽ മാത്രമേ, ഭയം മനസ്സിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാകുകയുള്ളൂ.

മാസ്റ്റർ പറയുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്. ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ആത്‌മജ്ഞാനി(സാധു) സുഖമായ് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ചില സാധാരണക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു മടങ്ങാറുണ്ട്. ഒരു സാധാരണക്കാരന് (ദീപു) ഈ സാധുവിനെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. ഈ സന്യാസിക്ക് മറ്റ് ലൌകിക വിഷയങ്ങളിലോ ലൈംഗികവിഷയങ്ങളിലോ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് ദീപുവിനെ ആശ്ചര്യഭരിതനാക്കിയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ദീപു സാധുവിനോട് ചോദിച്ചു, "അങ്ങ് ഭോഗസുഖങ്ങളിൽ ഒട്ടും താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല, എന്നിട്ടും, അങ്ങ് എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷവാനാണല്ലോ. എന്താണ് അതിന് കാരണം?

സാധു പറഞ്ഞു. ശരിയാണ്, അത് കൃത്യ സമയം ആകുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം. അങ്ങനെ ഒന്നു രണ്ട് ആഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി ദീപു തന്റെ ചോദ്യവും മറന്നു. പക്ഷേ സന്യാസിയുടെ മനസ്സിൽ അയാളുടെ ചോദ്യം നിലനിന്നിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്നെ കാണാൻ വന്ന ദീപുവിനോട്‌ സാധു സ്വകാര്യമായി സംസാരിച്ചു.

സാധു പറഞ്ഞു, "താങ്കളോട് പറയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യം പറയേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു ഇത് വളരെ രഹസ്യമാണ് മറ്റാരോടും പറയുകയും ചെയ്യരുത്."

ദീപു വളരെ ആകാംക്ഷയോടെ സാധുവിനോട് ചോദിച്ചു, "എന്താണ് കാര്യം, താങ്കൾ ധൈര്യമായി പറഞ്ഞാലും, ഞാൻ അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണ്."

ദീപുവിന്റെ മരണം ഇതാ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു ഏഴ് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ദീപുവിന് മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കും.

സാധുവിനെ ദീപുവിന് വലിയ വിശ്വാസം ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞാൽ അത് തെറ്റില്ല എന്ന് ദീപുവിന് അറിയാം.

ഇതുകേട്ട് ദീപുവിന് വളരെ സങ്കടം ആയി, അദ്ദേഹം സാധുവിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് വളരെ വേഗം മടങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തിയ അദ്ദേഹത്തോട് ഭാര്യ എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അദ്ദേഹം നിശബ്ദനായി തന്റെ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു. അങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും കൊഴിഞ്ഞു പോകും തോറും അദ്ദേഹത്തിന് വിശപ്പും ക്ഷീണവും കൂടിക്കൂടി വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ഭാര്യ ആകെ വിഷമിച്ചു. അവർ ചെന്ന് സാധുവിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ഏഴാമത്തെ ദിവസം, രാവിലെ തന്നെ സാധു ദീപുവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ദീപു വളരെയധികം അവശനായിട്ടുണ്ട്. ദീപു മരണം പ്രതീക്ഷിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട ദീപു ഒരുവിധം, തന്റെ കട്ടിലിൽ എണീറ്റ് ഇരുന്നു.

സാധു, ദീപുവിനോട് എല്ലാ വിവരങ്ങളും പറഞ്ഞു. "അന്ന് ദീപു ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാൻ ആണ്, ഞാൻ താങ്കളോട് രഹസ്യമായി താങ്കളുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത്. "

"ഈ കഴിഞ്ഞ ആറ് ദിവസം എന്തിനോടെങ്കിലും താങ്കൾക്ക് ആസക്തി തോന്നിയോ, ഭാര്യയോട് ഭോഗിക്കണമെന്ന് തോന്നിയോ, എന്തെങ്കിലും ലൈംഗിക വിചാരങ്ങൾ മനസ്സിലുദിച്ചുവോ, അനിവാര്യമായ മരണത്തെ ഒരു നിമിഷം പോലും മറക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ സന്യാസികൾ. അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ആഗ്രഹം പോലും അവശേഷിക്കുന്നില്ല. യഥാർത്ഥ സത്തയെ അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലുത് അവർക്ക് മറ്റൊന്നും തന്നെയില്ല. " എല്ലാം കേട്ട് നിസ്സംഗമായ് ദീപു ചിരിച്ചു.

വസ്തു ഒന്നേയുള്ളു, അത് നമ്മുടെ ബോധം തന്നെയാണ്. വസ്തുവിനെ പലതായി ദർശിക്കുന്നതാണ് അജ്ഞത. രാഗദ്വേഷ മുക്തമായ മനസ്സ് യഥാർത്ഥ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

യുക്തിയും യുക്തിയില്ലായ്മയും


ബോധശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന തത്വമാണ് "ആരേയും വെറുക്കരുത് - ആരേയും സ്നേഹിക്കരുത് "

ഇത് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന് മനസ്സിലാകുകയില്ല . ഇത് യുക്തിക്കതീതമാണെന്നാണ് ബോധശാസ്ത്രം മാസ്റ്റർ പറയുന്നത് . എല്ലാവർക്കും മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാനും അറിയാം , വെറുക്കാനും അറിയാം. എന്നാൽ സ്നേഹിക്കേണ്ട ആളെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാനും വെറുക്കേണ്ട ആളെ വെറുക്കാതിരിക്കാനും ബോധം മനുഷ്യനിൽ ഉയരണം . ആഗ്രഹങ്ങളും ആസക്തിയും വികാരങ്ങളും ഒരു പരിധി വരെ കുറയണം.

എന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ വളരെയധികം ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ വരികയും പലപ്പോഴും അത് വഴക്കിലും പിണങ്ങലിലും കലാശിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ എന്നിൽ ആദ്യം ഉയർന്ന ചിന്ത അവരോടുള്ള പ്രതികാരവും വെറുപ്പുമായിരുന്നു . മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കാനും മനസ് പ്രേരിപ്പിച്ചു . എങ്കിലും ബോധശാസ്ത്രത്തിലൂടെ യഥാർത്ഥ സത്യം അറിഞ്ഞതിനാൽ അത് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് പോയില്ല . എനിക്ക് അവരോട് ക്ഷമിക്കാനും കഴിഞ്ഞു . അവരെ വെറുക്കാതിരിക്കാനും സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാനും തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ സാധിച്ചു . യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് ഏറെ സമയം ആവശ്യമായ പരിണാമമാണ് . വേദാന്തങ്ങൾ ഇതിനെ "ചിത്തത്തിന്റെ സമനില കൈവരിക്കൽ " എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് .

പ്രതികരിക്കാനും വെറുക്കാനും ഒരു മനുഷ്യനെ ആരും പഠിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല . കാരണം , അത് നമ്മുടെ ജനിതക വാസനയാണ് . എന്നാൽ ക്ഷമിക്കുവാനും പൊറുക്കുവാനും പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാനും മനുഷ്യൻ ഏറെ പരിണമിക്കേണ്ടതുണ്ട് . അവിടെയാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരുക്കൻമാരുടെ പ്രസക്തി . ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പരാജയപ്പെടുന്ന ശിഷ്യനെ ഗുരു ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവനാക്കി മാറ്റുന്നു .

ഗുരുവിനെതിരെ ആരെങ്കിലും പ്രതികരിച്ചാൽ പല ശിഷ്യൻമാരും കോപിക്കുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി പത്രവാർത്തകളിൽ കാണാറുണ്ട് . എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ഗുരുക്കൻമാർ പലപ്പോഴും അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നതായി ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് . കാരണം ശിഷ്യൻ തന്റെ സാധനാ കാലഘട്ടത്തിലാണ് അഥവാ പരിണാമത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത് . അവനിൽ ആഗ്രഹങ്ങളും വികാരങ്ങളും ആസക്തിയും കൂടുതലാണ് . അവർ സത്യത്തെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല . സത്യം അനുഭവിച്ച ഒരാൾക്കേ പ്രകോപനങ്ങളിലും പ്രലോഭനങ്ങളിലും മനസ്സുകൊണ്ടോ വാക്കു കൊണ്ടോ പ്രവൃത്തി കൊണ്ടോ പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയൂ .

നാം തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞ രണ്ട് വാക്കുകൾ ''സ്നേഹിക്കരുത് - വെറുക്കരുത് '' എന്നിവയിലേക്ക് നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കാം . യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾ ആത്മീയമല്ല . അരുത് എന്ന പദം ആത്മീയതയക്ക് അനുയോജ്യമല്ല . എല്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നതും സംയോജിക്കുന്നതുമാണ് ആത്മീയം . തിൻമയും നൻമയും ഒന്നാകുന്നതാണ് ആത്മീയം . ആത്മാവും ശരീരവും ഒന്നാവുന്നതാണ് ആത്മീയത . വെറുപ്പും സ്നേഹവും ഒന്നിക്കുന്നതാണ് ആത്മീയത . പാപബോധവും പുണ്യബോധവും ഒന്നാകുന്നതാണ് ആത്മീയത . എല്ലാത്തിന്റെയും ലയനമാണ് ആത്മീയത . എല്ലാത്തിൽ നിന്നുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ് ആത്മീയത . Total Liberation of Soul

എന്നാൽ ആത്മീയത ലക്ഷ്യമാക്കി പരിശീലിക്കുമ്പോൾ അഥവാ പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതിലേക്ക് മാർഗ്ഗമായേക്കാവുന്ന 2 പദങ്ങളാണ് ''സ്നേഹിക്കരുത് - വെറുക്കരുത് '' എന്നത് . ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിയാൽ മാർഗ്ഗം തലയിൽ വെച്ച് നടക്കേണ്ടതില്ല . അതും ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൗതീക -വ്യാവഹാരിക ജീവിതത്തിൽ നിശ്ചല - നിസ്സംഗനായി നിശബ്ദനായി , പരമാവധി ഏകാന്തതയിൽ , നമുക്ക് ജീവിതം പൂർണ്ണമാക്കാം .

ബുദ്ധ സന്ന്യാസി


അങ്ങകലെ ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ബുദ്ധ സന്ന്യാസിമാരുടെ ഇടയിൽ പ്രചാരമുള്ള ഒരു കഥയുണ്ട്.

നല്ല സ്വഭാവ ഗുണങ്ങൾ ഒത്തിണങ്ങിയ സുന്ദരനും സുമുഖനുമായ ഒരു യുവ ബുദ്ധ സന്യാസി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവ മഹിമയും ഗുരുഭക്തിയുമെല്ലാം ചില കുബുദ്ധികൾക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് അസൂയയുണ്ടാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നല്ലനടപ്പിനെ തകർ ക്കുവാനവർ ഗൂഡാലോചന നടത്തി. അതു നടപ്പിലാക്കുവാനായി സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയെ കണ്ടു പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് യുവതിയുടെ ഒരു കൈയ്യിൽ മദ്യം നിറച്ച പാത്രവും മറ്റേ കൈയ്യിൽ ഒരു ആടിനേയും കൊടുത്തിട്ട് യുവ സന്ന്യാസി വരുന്ന വഴിയിൽ നിലയുറപ്പിക്കുവാൻ ഏർപ്പാടാക്കി. സാധാരണ പോലെ ഗുരുവിനുള്ള ഭിക്ഷയുമായി വരികയായിരുന്ന യുവ സന്ന്യാസിക്ക് വഴിമദ്ധ്യേ തടസമായി യുവതിയുണ്ട് നില്ക്കുന്നു. വഴിമാറി തരുവാൻ യുവ സന്ന്യാസി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ അങ്ങേക്ക് വഴിമാറി തരാം, പക്ഷെ ഞാൻ പറയുന്ന മൂന്ന് നിബന്ധനകളിലൊന്ന് അങ്ങ് സാധിച്ചു തരണം. എന്താണത്? യുവ സന്ന്യാസി ആരാഞ്ഞു.

ഒന്നു് :അങ്ങ് എന്നേ വിവാഹം കഴിക്കണം. രണ്ടു്: എന്റെ വലത് കൈയ്യിലുള്ള ആടിന്റെ തല വെട്ടണം. മൂന്ന്, എന്റെ ഇടത്തെ കയ്യിലുള്ള മദ്യം അങ്ങ് കഴിക്കണം. ഇതിൽ ഒന്ന് ചെയ്യാതെ അങ്ങേക്ക് ഞാൻ വഴി മാറി തരില്ല.

യുവ സന്ന്യാസി കുഴങ്ങി. ഗുരുവിന് ആഹാരം എത്തിക്കേണം. എന്താണൊരു പരിഹാരമാർഗ്ഗം ? വിവാഹം ചെയ്താൽ സന്ന്യാസം പോകും. ആടിനെ കൊന്നാൽ ഹിംസ ,മഹാപാപം. അയ്യോ ചിന്തിക്കാൻ വയ്യ. അടുത്തതു മദ്യപാനം. ഏറെ നേരം ചിന്തിച്ച ശേഷം യുവ സന്ന്യാസി ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. മദ്യപാനം ഒത്തു നോക്കിയാൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട്‌ നിബന്ധനകളുടെയത്രയും കുഴപ്പമി ല്ല.

പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല. മദ്യം തന്നാട്ടെ, യുവ സന്ന്യാസി ആവശ്യപ്പെട്ടു. യുവതിയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും മദ്യം വാങ്ങി കഴിച്ചു. മദ്യം ഉള്ളിൽ ചെന്നപ്പോൾ യുവ സന്യാസിപറഞ്ഞു - ശരി, ഞാൻ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാം. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ ,അധികനേരം വേണ്ടി വന്നില്ല -ആടിനെ കൊന്ന് ഭക്ഷണവുമാക്കി. മദ്യം ഉള്ളിലെത്തിയപ്പോൾ ഒന്നല്ല, മൂന്ന് നിബന്ധനകളും നടപ്പിലാക്കാനായി . സന്ന്യാസത്തേയും ഗുരുവിനേയും ഉപേക്ഷിച്ചു യുവതിയോടൊപ്പം യാത്രയുമായി.

ഒരു ഗാനത്തിന്റെ മൗനം -ഓഷോ


ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു വൃദ്ധൻ എനിക്കെഴുതി. അയാളുടെ ഇളയ മകൻ സന്യസിക്കാൻ പോകുന്നത്രേ. അവന് മുപ്പത് വയസ്സേ ആയിട്ടുള്ളു. എഴുപത് കാരനായ അദ്ദേഹമതിൽ കോപാകുലനാണ്. അയാൾ എനിക്കെഴുതി :"എന്റെ മകന് മുപ്പതു വയസ്സേയുള്ളു. വളരെ ചെറുപ്പം. ഇപ്പോൾ സന്യാസിയാകണമെന്ന് അവനാഗ്രഹിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?. ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ നിങ്ങൾ അവന് സന്യാസദീക്ഷ നൽകുന്നത് ശരിയാണോ? "

ഞാൻ ഈ വൃദ്ധനെക്കുറിച്ച് തിരക്കി. "നിങ്ങളുടെ മകന് ഞാൻ സന്യാസം നല്കാതിരിക്കാം. പക്ഷെ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിങ്ങൾ വരണം. നിങ്ങൾക്ക് വയസ്സ് എഴുപത് ആയല്ലോ. എന്തു പറയുന്നു? " അതിന് മറുപടിയായി അയാൾ ഇങ്ങനെ എഴുതി : "ശരിയാണ്, എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ ഞാൻ സന്യാസം സ്വീകരിക്കാം. പക്ഷെ ഇപ്പോഴതിന് സമയമായിട്ടില്ല. "

പക്ഷെ നിങ്ങൾക്കതെങ്ങിനെ സാധിക്കും? എഴുപതു വയസ്സായിട്ടും അതിനുള്ള സമയമായില്ലെങ്കിൽ ഇനിയെപ്പോഴാണ് അതിന് സമയമാകുക?.. ഇതിനെല്ലാറ്റിനും പുറമെ അതിനു മുമ്പ് മരണം വന്നെങ്കിലോ?

നീട്ടിവയ്ക്കുന്നതിന് ധാരാളം ഒഴികഴിവുകളുണ്ട്. നീട്ടിവയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗമാണ് കാമന. ഇന്നത്തെ ദിവസം നന്നല്ല, നാളെയാകാം എന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നു. ഈ പ്രതീക്ഷയിൽ നിങ്ങൾ ഒരുവിധം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു. ഇന്നൊരു ദിവസത്തെ പ്രശ്നം മാത്രമാണ്, നാളേക്ക് എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നു. അതങ്ങനെയാകാൻ പോകുന്നില്ല. കാരണം നിങ്ങളുടെ ഇന്നിൽ നിന്നാണ് നിങ്ങളുടെ നാളെയും പിറക്കാൻ പോകുന്നത്.

ഞാൻ മറ്റൊരു തത്വത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പീറ്ററിനെപ്പോലുള്ള മറ്റൊരാളാണ് അത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അയാളുടെ പേര് മർഫിയെന്നാണ് --മർഫിയുടെ പ്രമാണം. അയാൾ പറയുന്നു : 'പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക, എന്തെന്നാൽ നാളെ കൂടുതൽ മോശമാകുവാനാണ് സാധ്യത '.

ഈ നിമിഷം തന്നെയാണ് എല്ലാം. ബുദ്ധൻ നിബന്ധപൂർവ്വം പറയുന്നു :ഈ നിമിഷത്തിൽ ജീവിക്കുക. എന്നാൽ കാമനയാകട്ടെ നമ്മെ ഈ നിമിഷത്തിൽ ജീവിക്കുവാൻ അനുവദിക്കില്ല. നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ കാര്യം തന്നെ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ചാക്രികമായി നീങ്ങികൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ നിരീക്ഷിക്കുക, പിന്തിരിഞ്ഞുനോക്കുക. ഒരു ചാക്രിക വളയത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. അതേ മുൻകോപം, അതേ ലൈംഗികത, അതേ ആർത്തി, അതേ പ്രതീക്ഷ, അതേ നീട്ടിവയ്ക്കൽ, അതേ കാമിക്കുന്ന മനസ്സ്. എപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ഉണരാൻ പോകുന്നത്?.

ധനാഢ്യരുടെ ക്ലബ്ബിൽ പരിചാരകൻ മദ്യം വിളമ്പുകയായിരുന്നു. വളരെ പ്രശസ്തനും ബഹുമാന്യനുമായ ഒരുവൻ മദ്യശാലയിൽ വന്നിരിക്കുകയും എന്നാൽ കുടിക്കാൻ ഒന്നും ഓർഡർ തരാതിരിക്കുകയും ചെയ്‌യുന്നതുകണ്ട്‌ പരിചാരകൻ അയാൾക്ക് കുടിക്കാൻ എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ഇതിനുമുമ്പ് ഒരിക്കൽ താൻ മദ്യം പരീക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളതാണെന്നും ഇഷ്ട്ടപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട് അത് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു വെന്നും അയാൾ അറിയിച്ചു.

എന്നാൽ വെറുതെ അയാൾ അവിടെയിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് വിഷമം തോന്നിയ പരിചാരകൻ അയാൾക്ക് ഒരു സിഗരറ്റ് സമ്മാനിച്ചു.

"ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഇതും പരീക്ഷിച്ചതാണ്. പക്ഷെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു ". അയാൾ പറഞ്ഞു.

അതിഥിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ച പരിചാരകൻ ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിച്ചു :

"തൊട്ടടുത്ത ബില്യാഡ്‌ റൂമിലേക്ക് പോയാൽ അൽപ്പനേരം ചീട്ടുകളിക്കാം ".

"ഏയ്‌... വേണ്ട, ഒരിക്കൽ ഞാൻ ചൂതുകളിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ എനിക്കതിൽ ഒരു താൽപ്പര്യവും തോന്നിയിട്ടില്ല. നിങ്ങൾക്ക് വിരോധമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ വെറുതെ ഇരുന്നുകൊള്ളാം. ഞാൻ എന്റെ മകനെ കാത്തിരിക്കുകയാണ് ".

ഇതുകേട്ട് ആ പരിചാരകൻ സഹതാപപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു : "അവൻ നിങ്ങളുടെ ഏക മകനായിരിക്കും, അല്ലേ ".

വളരെ കുറച്ചു ആളുകൾ മാത്രമാണ് ജാഗ്രതയോടെ വർത്തിക്കുന്നത്. ഭൂരിഭാഗവും കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....

(ഒരു ഗാനത്തിന്റെ മൗനം )................. എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും............. ഓഷോ...................... ഓഷോ................ ഓഷോ.............. ഓഷോ.................

ഓഷോ പറയുന്നു:നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളല്ല നിങ്ങൾ


ഓഷോ പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളല്ല നിങ്ങൾ

നിങ്ങളെന്നല്ല എല്ലാവരും ഓർത്തിരിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാനപരമായ സംഗതികളിലൊന്ന്, നിങ്ങളുടെ ആന്തരികയാത്രയിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുന്ന യാതൊന്നും നിങ്ങളല്ല എന്നത്രെ.

ശൂന്യതയോ പരമാനന്ദമോ മൗനമോ എന്തുമാകട്ടെ, നിങ്ങളതിന് ദൃക്‌സാക്ഷി മാത്രമാണ്. എന്നാലൊന്ന് ഓർത്തിരിക്കണം എത്രതന്നെ സുന്ദരമോ സമ്മോഹനമോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ, നിങ്ങളനുഭവിക്കാനിടവരുന്നതെന്തും നിങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ സത്വത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.

നിങ്ങൾ ഭോക്താവ്‌ (അനുഭവിക്കുന്നയാൾ ) മാത്രമാണ്. തുടർന്നും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ യാത്രയിലെ അന്തിമ താവളം അനുഭവങ്ങളുടെ പരമസീമയാക്കുന്നു -- അത് മൗനമോ പരമാനന്ദമോ ശൂന്യതയോ ഒന്നുമല്ല. നിങ്ങളുടെ ആത്മനിഷ്ഠയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ഒരു ഭൗതികവിഷയം നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിലില്ല. നീലകണ്ണാടി ശൂന്യമാണ്. യാതൊന്നിനെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ല. അത് നിങ്ങളാണ്.

ആന്തരിക ലോകത്തിലെ പ്രശസ്തരായ യാത്രികർപോലും മനോഹരങ്ങളായ അനുഭൂതികളിൽ കുരുങ്ങിപ്പോവുകയും ആ അനുഭൂതികളുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുകയും. 'ഞാൻ എന്നെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു,' എന്ന് വിചാരിച്ചുപോവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അനുഭൂതികളും അനുഭവങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാവുന്ന അന്തിമ ഘട്ടത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവർക്ക് വഴിതെറ്റി.

ബോധോദയം എന്നത് ഒരു അനുഭൂതി അല്ല. നിങ്ങൾ തികച്ചും ഏകനാവുകയും ഒന്നും അറിയേണ്ടതില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയിൽ എത്തുന്നതുമാണ്. എത്രതന്നെ മനോഹരങ്ങളായാലും വസ്തുക്കൾക്ക് ഇവിടെസ്ഥാനമില്ല. വസ്തുക്കളുടെ തടസ്സമില്ലാത്ത അപ്രഹിതമായ ബോധത്തിന്റെ ആ നിമിഷത്തിൽ മാത്രമാണ് നിങ്ങൾ പുതിയൊരു വഴിയിലേക്ക് തിരിയുകയും സ്വന്തം പ്രഭവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുചെല്ലുകയും ചെയ്യുന്നത്.

അത് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തലായി മാറുന്നു. അത് ആത്മസാക്ഷാത്കാരവും ബോധോദയവുമായിത്തീരുന്നു.

'വസ്തു' അല്ലെങ്കിൽ 'വിഷയം' എന്ന വാക്കിനെ കുറിച്ച് ഒരു കാര്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ വസ്‌തുവും അല്ലെങ്കിൽ വിഷയവും തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ പ്രതിബന്ധം അല്ലെങ്കിൽ വിസ്സമ്മതം എന്നാണ്.

അപ്പോൾ വിഷയം നിങ്ങൾക്ക് പുറത്ത്, ഭൗതികലോകത്ത് ആയേക്കാം ; നിങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിങ്ങളുടെ മാനസികലോകത്തിലും അതിന് നിലനിൽക്കാൻ കഴിയും. വിഷയത്തിന് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലോ അനുഭവങ്ങളിലോ, വികാരങ്ങളിലോ, ഭാവുകത്വത്തിലോ,, ചിത്തവൃത്തികളിലോ ഒക്കെ ആയിരിക്കാൻ കഴിയും. വസ്തുക്കൾ അഥവാ വിഷയങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മീയ ലോകത്തെ വരെ കയ്യേറിയെന്നുവരാം. അങ്ങേയറ്റം വികാരമൂർച്ഛ പ്രദാനം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളതുകൊണ്ട് അവക്ക് അപ്പുറം ഒന്നുമില്ല എന്നുവരെ തോന്നിപ്പോകാം. ലോകത്തിലെ പല ആത്മീയവാദികളും ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാനാവാതെ കുടുങ്ങിപ്പോയിട്ടുണ്ട്. അത് ആത്മനോഹരവും പ്രകൃതിസുന്ദരവുമായ ഒരു സ്ഥാനമാണ്. എന്നാലും അവർ ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അനുഭൂതികളില്ലാതാവുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നിങ്ങളെത്തുമ്പോൾ അവിടെ വിഷയങ്ങളില്ല. അവിടെ പ്രതിബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത ബോധം വൃത്താകൃതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. തടസ്സങ്ങളില്ലെങ്കിൽ നിലനിൽപ്പിന്റെ ലോകത്തിൽ എന്തും വൃത്താകൃതിയിലാണ് സഞ്ചരിക്കുക. അത് നിങ്ങളുടെ സത്തയുടെ അതേ പ്രഭവത്തിൽ നിന്നാരംഭിക്കുകയും അതിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വസ്തുക്കളോ അനുഭൂതികളോ പ്രതിബന്ധം സൃഷ്ടിക്കാത്തപ്പോൾ അത് പിറകോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു. വിഷയവും വിഷയിയും ഒന്നാകുന്നു.

ജെ. കൃഷ്ണമൂർത്തി തന്റെ ജീവിതകാലമത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് ഇത് തന്നെയാണ് : നിരീക്ഷകൻ നിരീക്ഷണവിധേയമായ വസ്‌തുതന്നെ ആയിത്തീരുമ്പോൾ ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയിലെത്തി എന്ന് മനസിലാക്കാം. അതിനു മുമ്പ് ആയിരക്കണക്കിന് കാര്യങ്ങൾ മാർഗ്ഗതടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ശരീരം അതിന്റെ തന്നെ അനുഭവങ്ങളും അനുഭൂതികളും തരുന്നുണ്ട്. കുണ്ഡലിനിയുടെ ചക്രങ്ങളും അവയുടെ അവയുടെ അനുഭൂതികളുമായിട്ടാണ് ഇവ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ഏഴു കേന്ദ്രങ്ങൾ അഥവാ ചക്രങ്ങൾ, ഏഴു താമരപ്പൂക്കളാണ്. ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിന് മുകളിലും കൂടുതൽ വലുതുമാണ്. ഇവയ്ക്ക് മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന സുഗന്ധമുണ്ട്. മനസ്സ് നിങ്ങൾക്ക് തരുന്ന വിശാലസ്ഥലികൾ അപരിമിതവും അനന്തവുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും ഇവയൊന്നും പരമമായ ലക്ഷ്യമാകുന്നില്ല എന്ന അടിസ്ഥാന പ്രമാണം ഓർത്തിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

യാത്രയും യാത്രക്കിടയിൽ കാണുന്ന ദൃശ്യങ്ങളും -- വൃക്ഷങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, നദികൾ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എല്ലാം ആസ്വദിക്കുകതന്നെ വേണം. ഇവയെ എല്ലാം അറിയുന്ന നിങ്ങളിലെ വിഷയി അതിന്റെ തന്നെ വിഷയമായിത്തീരുന്നെടുത്തോളം കാലം വഴിയിൽ തങ്ങിപ്പോകരുത്. നിരീക്ഷകൻ നിരീക്ഷണവിധേയമായത് തന്നെ ആകുമ്പോൾ, അറിയുന്നവൻ അറിയപ്പെട്ടത് തന്നെ ആകുമ്പോൾ, ദ്രഷ്ടാവ് ദൃശ്യംതന്നെ ആവുമ്പോൾ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ ലക്ഷ്യമാണ്, നിരവധി ജന്മങ്ങളായി നാം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ഒരിക്കലും എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയാതെപോവുകയും ചെയ്ത യഥാർത്ഥക്ഷേത്രം നാം മനോഹരമായ അനുഭൂതികൾകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ടുപോവുന്നതാണ് ഈ വഴിതെറ്റലുകൾക്കൊക്കെ കാരണം.

ധീരനായ ഒരന്വേഷകൻ ഈ അനുഭൂതികളെ ഉപേക്ഷിച്ചു മുന്നോട്ടുപോകേണ്ടതുണ്ട്. അനുഭൂതികളും അനുഭവങ്ങളും പെയ്തൊഴിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ സ്വന്തം ഏകാന്തതയിൽ അയാൾ മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു ...... ഒരു ആനന്ദമൂർച്ഛയിൽ. അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല, ഒരു ചിദാനന്ദവും ഇതിനേക്കാൾ ആനന്ദപ്രദമല്ല, ഒരു സത്യവും ഇതിനേക്കാൾ യഥാർത്ഥമല്ല. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ ദൈവീകത എന്നുവിളിക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് നിങ്ങൾ പ്രവേശിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഒരു ദൈവമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഒരു വൃദ്ധൻ ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അയാൾ പരാതിപ്പെട്ടു : "എനിക്ക് ശോധനയുടെ പ്രശ്നമുണ്ട് "

"ആകട്ടെ, നമുക്ക് നോക്കാം. മൂത്രം ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടോ? "

"എന്നും രാവിലെ ഏഴുമണിക്ക്, കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ"

"നല്ലത്. മലത്തിന്റെ കാര്യം?"

"എന്നും രാവിലെ എട്ടുമണിക്ക്, ഘടികാരത്തെപ്പോലെ കിറുകൃത്യം"

"അപ്പോൾ പിന്നെ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നമെന്താണ്?" ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ ഒമ്പത് കഴിഞ്ഞേ ഉണരൂ."

"നിങ്ങൾ ഉറങ്ങുകയാണ്. ഉണരേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.

ഈ അനുഭൂതികളെല്ലാം ഉറങ്ങുന്ന മനസ്സിന്റെ അനുഭൂതികളാണ്. ഉണർന്നുകഴിഞ്ഞ മനസ്സിനെ ഇത്തരം അനുഭൂതികൾ അലട്ടുന്നതേയില്ല.

2020, ഓഗസ്റ്റ് 4, ചൊവ്വാഴ്ച

5 Love Languages Book Summary

കുട്ടിക്കാലം മുതൽ പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ എല്ലാവർക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും സ്നേഹത്തിന്റെ വൈകാരിക ആവശ്യം ഉണ്ടാകും.

മതിമോഹവും മധുവിധുവുമായ പ്രണയം എല്ലാ ദമ്പതികൾക്കും ഒടുവിൽ തീർന്നുപോകുന്നു. തുടർന്ന് റിയാലിറ്റി ആരംഭിക്കുകയും ദമ്പതികൾക്ക് അവരുടെ ബന്ധം തകരാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടം അവർ നഷ്‌ടപ്പെടുത്തുന്നു, അത് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, ചിന്താ രീതി, സ്നേഹിക്കാനുള്ള ഒരു ശിക്ഷണം.

ചില ദമ്പതികൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർ ഓരോരുത്തർക്കും സ്നേഹം തോന്നുന്നില്ല കാരണം അവർ അവരുടെ പ്രണയം ശരിയായ രീതിയിൽ (ഭാഷ) ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നില്ല.

♥ ലവ് ലാംഗ്വേജ് 1 - Words of Affirmation: “നിങ്ങൾ വളരെ തമാശക്കാരനാണ്,” “ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾ അതിശയകരമായി തോന്നുന്നു,” അല്ലെങ്കിൽ “നിങ്ങളുടെ പച്ച കണ്ണുകൾ മനോഹരമാണ്” പോലുള്ള ലളിതമായ പ്രസ്താവനകൾ. ആരെയെങ്കിലും കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന വാക്കുകളാണ് സ്ഥിരീകരണ വാക്കുകൾ. ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ പ്രാഥമിക പ്രണയ ഭാഷ എങ്കിൽ, നിങ്ങൾ‌ക്ക് ആവശ്യപ്പെടാത്ത അഭിനന്ദനങ്ങൾ‌ ലഭിക്കുമ്പോഴും “ഞാൻ‌ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു” എന്ന വാക്കുകളും ആ സ്നേഹത്തിൻറെ പിന്നിലെ കാരണങ്ങളും കേൾക്കുമ്പോൾ‌ ലോകം‌ നിങ്ങൾ‌ക്ക് സ്വന്തമാക്കുന്നു അപമാനങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ തകർക്കുകയും ശാശ്വതമായ വിടവുകൾ അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

♥ ലവ് ലാംഗ്വേജ് 2 - Quality Time: ഇതിനർത്ഥം നിങ്ങളുടെ പൂർണ്ണമായ, 100%, അവിഭാജ്യ ശ്രദ്ധ മറ്റൊരാളിൽ നൽകുകയും അവരോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ ഫോണിൽ മൾട്ടി ടാസ്‌ക് ചെയ്യുകയോ ടിവി കാണുകയോ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ മറ്റൊരാളുടെ ലവ് ടാങ്ക് നിറയ്ക്കില്ല.

♥ ലവ് ലാംഗ്വേജ് 3 - Receiving Gifts: മറ്റെന്തിനെക്കാളും സ്നേഹത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളെ വിലമതിക്കാൻ ചില ആളുകൾ സ്വാഭാവികമായും ട്യൂൺ ചെയ്യുന്നു. ഇത് ചെലവേറിയതായിരിക്കണമെന്നില്ല, ചിന്താശൂന്യമാണ്.

♥ ലവ് ലാംഗ്വേജ് 4 - Acts of Service. നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിയോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ നിങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിന് ഇത് ഇറങ്ങുന്നു. ഏത് ശേഷിയിലും അവരെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ, അവർക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായി അനുഭവപ്പെടും.

♥ ലവ് ലാംഗ്വേജ് 5 - Physical Touch: ചില ആളുകളിൽ സ്പർശിക്കുന്നതും സ്നേഹിക്കുന്നതും നിങ്ങൾക്ക് അവർക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന മറ്റെന്തിനെക്കാളും കൂടുതൽ സുരക്ഷയും ബന്ധത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ വികാരങ്ങളും നൽകും. അവരുടെ കൈ പിടിക്കുകയോ വലിയ ആലിംഗനം നടത്തുകയോ പോലുള്ള ദിവസം മുഴുവൻ ക്രമരഹിതമായി സ്പർശിക്കുക, അവർ അത് ഇഷ്ടപ്പെടും.

നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരാളുടെ പ്രണയ ഭാഷ കണ്ടെത്തുന്നത് വിജയകരമായ ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ താക്കോലാണ് - നിങ്ങളുടേതും നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതുണ്ട്, അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് വിവരങ്ങൾ അവർക്ക് റിലേ ചെയ്യാൻ കഴിയും.

സ്നേഹം ഒരു ദൈനംദിന തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്, എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു വികാരമല്ല. പ്രിയപ്പെട്ട വികാരങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ ഇല്ല, പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും സ്നേഹം പുലർത്താൻ തീരുമാനിക്കാം. അസ്വസ്ഥതയോ സ്വാഭാവികത അനുഭവപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോഴോ അത് പരിശീലിക്കുന്നത് തുടരുക.

നിങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ സുരക്ഷ, സ്വയം-മൂല്യം, പ്രാധാന്യം എന്നിവയാണ്, അത് സ്നേഹം മൂവരെയും ബാധിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ സ്നേഹം നൽകുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ജീവിതം മികച്ചതാണ്.

ഉദാഹരണത്തിന്, മറ്റെന്തിനെക്കാളും ദയയുള്ള വാക്കുകൾ വിലമതിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ അമ്മ / സഹോദരിയെ നിങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവളെ പ്രശംസിക്കുക. അവൾ എത്ര വലിയ പാചകക്കാരിയാണെന്ന് അവളോട് പറയുക. അവൾ ദിവസം സംരക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഒരു പഴയ മെമ്മറി കൊണ്ടുവരിക. നിങ്ങളുടെ പ്രോത്സാഹന വാക്കുകൾ കാരണം അവൾക്ക് എല്ലാം അതിശയകരമായി തോന്നും, അത് വളരെയധികം പരിശ്രമിക്കേണ്ടതില്ല.

നിങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ആരോഗ്യകരമായ ബന്ധമാണ് വിജയത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം. കാരണം, വിജയം പങ്കിടാൻ ആരുമില്ലെങ്കിൽ അതിനർത്ഥമില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കണം.

അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരാളെയും നിങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെയും എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കാമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധാലുവായിരിക്കുക. മറ്റുള്ളവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഉപോൽപ്പന്നമെന്ന നിലയിൽ നിങ്ങൾക്ക് വളരെയധികം സന്തോഷം തോന്നും.